Friday, January 17, 2020

එන්න....ඉවුරෙන් එහා යන්න

මගේ කුලුඳුල් මුද්‍රිත නවකතාව "ඉවුරෙන් එහා" දොරට වැඩුම ජනවාරි  25 දා, සවස 2.30 සිට 5.30 දක්වා ජාතික පුස්තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මධ්‍යස්ථාන ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්වීමට සියළු කටයුතු මේ වනවිට සිදුවෙමින් පවතිනවා.

වියුණු සටහන් තුළින් පමණක් දැන හඳුනාගත් ඔබව එදිනට හැබැහින් දකින්නට හැකිනම් එය ලොකු සතුටක්. ඉතින් මේ විවෘත ආරාධනය සඳ වියමන් බ්ලොග් අඩවිය සමඟ රැඳී සිටි සහෘද ඔබ සැමටයි. එන්න එදාට, අපිත් එක්ක ඒ සතුට බෙදාගන්න

සඳ වියමන් - සඳමාලි සකුන්තලා හේරත්




Saturday, December 21, 2019

ඉවුරෙන් එහා



හරියටම මින් දොළොස් වසරකට පෙර අද වන් දිනක මම අපේ පුංචි පුතු මෙලොවට බිහි කරමින් මව් පදවිය ලැබුවෙමි. අද ඔහුගේ දොළොස්වෙනි උපන් දිනය වෙනුවෙන් කිරිබතක් පිළියල කරමින් සිටියදී, මාස නවයක් තිස්සේම මා මඟ බලා සිටි තවත් ආරංචියක් රැගත් දුරකථන ඇමතුම ලැබිණ. ඒ "ඉවුරෙන් එහා" ලෙස නම් තැබූ මගේ දෙවෙනි දරුවා මුද්‍රණාලයෙන් පිටතට ආ බවට කළ දැනුම් දීමයි.

"ඉවුරෙන් එහා" මගේ කුළුදුල් මුද්‍රිත නවකතාව ගොඩගේ ප්‍රකාශනයක් ලෙසින් තව නොබෝ දිනකින් ඔබ අතට පත් වෙනු ඇත

Sunday, December 15, 2019

නොනිමි සිත්තම් -දෙවෙනි සිත්තම




"තාත්තා ඒ කිව්වෙ ඇත්ත නෙවෙයි රූමින්දි" උපරිම පරතරයක් තබා මා ඔහු අසලින් අසුන්ගන්නා තුරුම අර තක්කඩි හිනාවට සිය දෙතොල් මත ආධිපත්‍ය පතුරුවන්නට ඉඩ දුන් ඔහු රහසක් තරම් සෙමින් පැවසූවේ කුමක්දැයි මට එක්වරම නොවැටහිණි.

"මං පොඩි අයියගෙ යාළුවෙක් නෙවෙයි"
"එහෙනම්" ඒ අකුරු හතර ගැටගසාගන්නට ගිය කාලය තුළ හිත අස්සේ පිපිරී ගිය අකුණු වැල මා නොසන්සුන් කළේය. එහෙත් විමුක්ති මාරසිංහ සන්සුන්ව මා දෙස බලා සිටියේය.
"ඔයා කවුරුහරි දෙවි කෙනෙක් අදහනවද?" තිස්තුන් කෝටියක් දෙවිවරු සිහි කළ ද, පැන යා නොහැකි ප්‍රශ්නයකට මැදිවන්නට ආසන්න වග දැන දැනම මම සිනාසුණෙමි. මගේ සිනහව අවියක් කරගත් ඔහු දණහිසින් මඳක් නවාගත් දකුණු කකුලට බර දෙමින් මා දෙසට හැරුනේය. 

"ඔයාට එහෙම කෙනෙක් නැතුව ඇති. හැබැයි මට ඉන්නවා මං අදහන දෙවි කෙනෙක්. නිකන්ම දෙවි කෙනෙක් නෙවෙයි... ජීවමාන දෙවි කෙනෙක්…..අන්න එයාට තමයි ඔයා පොඩි අයියා කියන්නෙ " හැකි ඉහළම ස්ථානයට පොඩි අයියාව ඔසවා තැබූ ඔහු ඉන්පසු බොහෝ වේලාවක් සිටියේ නිහඬවය. අසාධ්‍ය රෝගියෙකු ලෙස සීයාගෙන් බෙහෙත් ගන්නට පැමිණ සුවපත්වන බොහෝ දෙනෙකු "මාමා නම් දෙවි කෙනෙක්" කියමින් ඔහු ඉදිරියේ දණින් වැටෙන හැටි කොතෙකුත් දැක තිබුණ ද, පොඩි අයියා ගැන එවන් ගෞරවයකින් කතා කළ හැකි අයෙකු මුණ ගැසෙන්නට තරම් අපි එතෙක් වාසනාවන්ත වී නොසිටියෙමු. ඒ මොහොතේ මගේ අයියා ගැන මට දැනුණ ආඩම්බරය අම්මාටත් තාත්තාටත් දැනෙන්නට ඇත්තේ ඊට වඩා සිය දහස් ගුණයකින් ප්‍රබලවය. 

"අදටත් මගෙ අම්මා හුස්ම ගන්නෙ ඔයාගෙ අයියා නිසා" කියමින් කකුල පහතට දැමූ ඔහු අත බැඳි ඔරලෝසුව දෙස බැලීය. 

"ඒකද එදා කියන්න තියෙනවා කිව්වෙ" එතෙක් වේලා පැලඳ සිටි සීරියස් මුහුණ ගලවා ඉවත් කළ ඔහු හක හක ගා උස් හඬින් සිනාසෙමින්ම ගේ දෙස බැලුවේය. ඒ සැහැල්ලු සිනාහඬ අප අතර වූ පරතරය අකුලා හුරු පුරුදු මිතුරෙකු අසලදී දැනෙන සුව පහසුව පමණක් ඉතිරි කළේය.

"හරි ෂෝක්. එදා කියන්න තියෙනව කියපු එක දැනුයි අහන්නෙ. කෝල් එකක් දීලා වෙච්ච කරදරේ ගැන කියන්න පුළුවන්කම තියාගෙනත් මාව රස්තියාදු කරාට මං හොඳ පනිෂ්මන්ට් එකක් දෙන්නම්කො වෙලාවක" 

වෙච්ච වැරැද්දට සොරි කියලා වැඩක් නැති නිසා දෙන ඕනිම පනිෂ්මන්ට් එකක් බාරගන්න මං ලෑස්ති වෙලා ඉන්නම්කො එහෙනම්. ඇත්තම කියනවනම් ඔයාව මෙහෙම දකිනකල් මට ඒ ගැන මතකයක්වත් තිබ්බෙ නෑ. පහුගිය දවස්වල අපිත් හිටියෙ පිස්සු හැදිලා වගේ. ඔයාගෙ විසිටිං කාඩ් එක කොහෙදවත් දන්නෑ"

" තාත්තා මට විස්තරේ කිව්වා. ඇත්තටම මං එදා ඔයාව හොයන් ආවෙ ඔයාගෙ අයියා අපේ අම්මගෙ ජීවිතේ බේරුව හැටි කියන්න නෙවෙයි. ඊට වඩා දෙයක් ගැන චුට්ටක් ඔයත් එක්ක කතා කරන්න"

"ඉතින් ඒක දැන් කියන්න බැරිද?" දෙබැම හකුළුවා, දෑස් සිහින් කර මගේ නොඉවසිල්ලට ඔච්චම කළ ඔහු "බැරි නෑ. හැබැයි මේ ඒකට සුදුසු තැන නෙවෙයි" කියමින්  හුන් තැනින් නැඟිට කලිසම් සාක්කුවෙන් පිටතට ගත් පසුම්බියේ වූ ආගන්තුක පත්‍රයක් මා දෙසට දිගු කළේය. 

"ඔයාට ෆ්‍රී වෙලාවක් තිබ්බොත් මට කතා කරන්නකො. එග්සෑම් වලින් පස්සෙ වුණත් කමක් නෑ. දැන් ගෙට යමු. නැතිනම් තාත්තා හිතයි මං දෝණියැන්දැවත් අරන් පැනලා ගියා කියලා"

තේ පානයෙන් පසුව තවත් ටික වේලාවක් තාත්තා සමඟ කතා කරමින් සිටි ඔහු පිටව ගියේ යළිත් දිනයක පැමිණෙන බවට අම්මාට පොරොන්දු වී, මගෙන් ඇමතුමක් ලැබෙන තුරු බලාසිටින බව ඔවුන් ඉදිරියේදීම පැවසීමෙන් පසුය.

කැනඩාවේ පදිංචිව සිටින දියණියගේ සුවදුක් බැලීමට ගිය ඔහුගේ මව්පිය යුවල දරුණු රිය අනතුරකට මුහුණ පා, මව පමණක් ඉන් දිවි ගලවාගෙන ඇති බවත්, ඇයට ප්‍රතිකාර කර ඇත්තේ පොඩි අයියා බවත් අම්මා මා සමඟ පැවසුවේ ඔහු පිටව යනවාත් සමඟය. ඔහුගේ පැමිණීම ගැන වචනයක්වත් නොකියා මා අපහසුවට පත් කිරීම වෙනුවෙන් යුද්ධය ප්‍රකාශ කරන්නට හිත තුළ වූ සැලැස්ම කටුගා දමන්නට මට සිදුවූයේ එනිසාය.  
පොඩි අයියා වෛද්‍යවරයෙකු වීම ගැන එදා සිටම අම්මාට තිබුණේ වචනයෙන් විස්තර කළ නොහැකි තරමේ ප්‍රීතියකි. බලහත්කාරයෙන්ම මා ජීව විද්‍යා විෂය ධාරවට යොමු කරන්නට පවා ඇය පසුබට නොවූයේ නැවත වරක් ඒ ප්‍රීතිය විඳගැනීමේ නොතින් ආසාව නිසා වන්නට ඇත. නීතීඥවරියක් වීමට මැවූ කප්පරක් සිහින එක රැයින් අමතක කොට අම්මගේ ඉලක්කය වෙත යන්නට එදා මට උවමනාවක් නොතිබුණි. අම්මාත් මාත් අතර, එවන් වූ බොහෝ දෑ අරඹයා ඇතිවන ඝට්ටන වල පීඩනය දරන්නට සිදුවූයේ තාත්තාටය. දවසක්ම නිරාහාරව සිටිමින්, අඬමින්, අඩි හප්පමින් කළ හර්තාල් සියල්ල අතහැර අම්මගේ වචනයට නතුව විද්‍යා අංශයෙන් උසස් පෙළ කරන්නට මට සිදුවූයේ, තාත්තා රෝගියෙකු වනු දැකීමට තිබූ අකමැත්තටය.

එහෙත් අයියලා දෙදෙනා තරම් ඉගෙනීමට හපන්කමක් නොදැක්වූ මට අම්මගේ බලාපොරොත්තු ඉෂ්ඨ කරන්නට විභාගයට පෙනී සිටි තුන් වතාවේම නොහැකි විය. එදා මෙන් අදටත්   ඒ ගැන අංශු මාත්‍රික පසුතැවිල්ලක් හෝ මට නොදැනුණද, අම්මා තවමත් විස්සෝප වන්නේ මා ගැනය. විද්‍යාවේදී උපාධිය සඳහා ඇතුළත් වීමට ලද අවස්ථාව පැහැර හරින්නට මට  කිසිඳු අවකාශයක් නොතිබුණේ එනිසාය.. දෙමව්පියන්ගේ සිහින වෙනුවෙන් හෝ අකමැති යමකට කැපවීමේ අසීරුව මා ප්‍රායෝගිකව අත්වින්දේ ඉන් අනතුරුවය. සත්ත්ව විද්‍යා විද්‍යාගාරයට පය තැබූ පළමු මොහොතේ සිට තාමත් මට එය දැනෙන්නේ අමු අපායක් ලෙසය. ෆෝමලීන් ගන්ධය ඉවසා දරාගෙන, එක දිගට පැය තුනක කාලයක් ඒ තුළ ගෙවා දැමීමේ අසීරුව විස්තර කරන්නට මා සතු වදන් ප්‍රමාණවත් නොවූ නිසා අම්මාට හෝ තාත්තාට මා විඳි පීඩනය තේරුම් ගත නොහැකි විය.  පළමු වසර සමාසික දෙකේදීම රසායන විද්‍යා විෂයෙන් අසමත්වීම හේතුවක් කරගෙන සරසවි අධ්‍යාපනයට සමුදෙන්නට මා නොගත් උත්සහහයක් නැත. ඒත් ඊට අනුබල දෙන බැල්මක්වත් තාත්තාගෙන් නොලැබුණ පසුව සාමාන්‍ය විද්‍යාවේදී උපාධියවත් නොලබා ඉන් ගැලවිය නොහැකි බව පිළිගෙන, යුධ වැදීම අත්හැර සටන් විරාමයකට එන්නට  මට සිදුවිය. 

******************

VIMUKTHI නමින් ජංගම දුරකථනය හඬ තලන මොහොතක් ගැන බලාපොරොත්තුවෙන් සිටිය , විභාගය අවසන් වන තුරුම එය හුදෙක් අපේක්ෂාවක් පමණක්ම විය. අම්මාට පොරොන්දු වූ පරිදි ඔහු තවත් දිනක් අපේ ගෙදරට ආවාදැයි අහන්නට සිත යට වූ උවමනාව ද, අම්මාත් තාත්තාත් මා ගැන වැරැද්දක් සිතනවාට ඇති අකමැත්ත විසින් යටපත් කරවීය. දෙවන වසර දෙවන සමාසික පරීක්ෂණය අවසන් වනවිට, ඔහුට ඇමතුමක් දෙන්නට නළියන සිතුවිලි සිර කරගෙන සති හයකුත් දවස් හතරක් ගෙවී ගොස් තිබුණි. 

තාත්තාගේ හැට අටවන උපන්දිනය වෙනුවෙන් තිළිණයක් ගන්නට මට එදා කිරිබත්ගොඩට යන්නට සිදුවූයේ තනිවමය. ඇඳුමක් පැලඳුමක් වෙනුවට පොතක් රැගෙන ගොස් ඔහුව පුදුම කිරීමේ අදහස ආවේ කමීස කිහිපයක්ම අත පත ගා ඉන් එකකවත් හිත නොරැඳුන පසුවය. විශ්‍රාමික ගුරුවරයෙකු වූ තාත්තාගේ මුවෙහි සිනහවක් මවන පොතක් තෝරාගැනීමට  හෝරාවකට වැඩි කාලයක් පොත් සාප්පුවේ රාක්ක අතර ගත කළ බවට අනුමානයක් තිබුණ ද, නැවුම් පොත් පත් අතර ගෙවුණ කාලය ඊට වැඩි වන්නට ඇත. අවසානයේදී තීරු ලිපි සංග්‍රහ දෙකකුත්, "දයාබර ගුරුතුමණි" ලෙස සිංහලයට පරිවර්තනය කර තිබූ To Sir with Love හි පිටපතක් සමඟ නවකතා දෙකකුත් තෝරාගෙන අයකැමි අසලට යද්දී ඔරලෝසුවේ පස්වරු හතරයි විස්ස සටහන්ව තිබුණි.

"මිස් චුට්ටක් අතනින් වාඩි වෙලා ඉන්නවද?" නිල් පැහැ ඔසරියක් හැඳ, කවුන්ටරයේ රාජකාරි කරමින් සිටි තරුණිය දොරටුව අසල තිබූ සෝෆාව දෙසට අත දිගු කර පැවසුවාය. හේතු විමසීමකින් තොරවම ඇයට එකඟ වූ මා ජංගම දුරකථනය ඔබමින් අසුනට බර වූයේ බිල්පත ලබාදිය නොහැකි කිසියම් තාක්ෂණික හේතුවක් පැන නැගී ඇති බවට උපකල්පනයෙනි. එහෙත් දිගින් දිගටම ඒ උපකල්පනයේ එල්ලී සිටීමට මට නොහැකි වූයේ පෙර කී තරුණිය කිසිඳු ගැටළුවකින් තොරව පසුව ආ පාරිභෝගිකයින් කිහිප දෙනෙකු වෙනුවෙන් සේවය සපයනු දුටු පසුය.

"මිස් තව චුට්ටක් ඉන්න පුළුවන්ද?" මා අසුනින් නැගිටින බව දුටු අයකැමි තරුණිය ආයාචනාත්මක හඬින් ඇසීය.

"ඇයි මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද?"

"නෑ මිස් මේ....."  ඇය අපහසුවෙන් මෙන් මොකද්දෝ කියන්නට හදද්දීම පසෙක වුන් තරුණයෙකු එතනට ආවේ "අපේ බොස් එනකල් පොඩ්ඩක් ඉන්න මිස්" කියාගෙනය. පොත් හතර පහක් මිලට ගන්නට සාප්පුවේ හිමිකරු එනතුරු රැඳී සිටින්නට කීම මට මුලින්ම දැනුනේ විහිළුවක් ලෙසය.

"මට හේතුව මොකද්ද කියලා දැනගන්න පුළුවන්ද?"

"අපිත් හරියටම දන්නෑ මිස්. බොස් සීසීටීවී චෙක් කරලා වෙන්නැති බොස් එනකල් මිස්ව නතර කරගන්න කිව්වා" මා වෙත සානුකම්පිත බැල්මක් හෙලූ ඔහු අයකැමි තරුණියගේ කනට කර කිසිවක් පවසා සාප්පුව තුළට ගියේ තුෂ්ණිම්භූතව ඔහු දෙස බලා සිටි මා ගැන තැකීමක් නොකරය. 

ඊළඟ සිත්තමින් හමුවෙමු.

Saturday, December 14, 2019

නොනිමි සිත්තම් - පළමු සිත්තම



"මින්දිට විසිටර් කෙනෙක් ලු"

"මට…….?" ඇඳ මත විසුරුවාගෙන සිටි සටහන් මිටිය පසෙකට කළ මා හිමිහිට දෙපා බිමට තැබුවේ, අඩක් විවර කරගත් දොර පළුව අතරින් හිස පොවාගෙන උන් සයුරී දෙසට විමසුම් බැල්මක් හෙලමිනි.

"නැතුව ඉතින් මේ බෝඩිමේ මින්දිලා දෙතුන් දෙනෙක් ඉන්නවයැ. ඔන්න හැබැයි ආන්ටිට වැරදිලා තිබ්බොත් මං නෑ" කියමින් සයුරී දුව යද්දී සැකයක් දැනුණද, ඇඳ සිටි කෙටි ඇඳුමෙන් මිදී, සැහැල්ලු දිග කලිසමකට හා ටී ෂර්ටයකට මාරු වූ මා පහළට ආවේ පැමිණිය හැකි ආගන්තුකයින්ගේ ලැයිස්තුවක් හිත තුළ පෙළ ගස්සවමිනි. මගේ ලැයිස්තුවේ ඉහළින්ම උන් හිච්චි බාප්පා නොවැරදීම ගෙන එන කඩචෝරු මල්ල සිහිවී දෙතොලඟට ආ සිනහව, විවෘත ආලින්දයේ, වේවැල් පුටුවක අසුන්ගෙන උන් නාඳුනන තරුණයා අසලදී අතුරුදහන් විය. පිවිසුම් දොරටුවත්, අත බැදි ඔරලෝසුවත් දෙස මාරුවෙන් මාරුවට බලමින් දැඩි නොඉවසිල්ලකින් පසුවූ ඔහු හුන් තැනින් නැඟිට්ටේ මගේ පියවර හඬටය.

"මිස් රූමින්දි "

ඒ ගැඹුරු කටහඬ පිළිබඳ කොහේදෝ අස්සක තිබූ මතකයක් හිතට එබිකම් කරන්නට දැඟලුවද, මට ඔහු කවුරුන්දැයි හඳුනාගත නොහැකි විය. කෙටි පියවර තබමින් මා ඔහු අසලට යන්නට පෙර ඔහු අඩියට දෙකට විත් මා අසලින් සිට ගත්තේය.

"මිස් රූමින්දි වික්‍රමගේ " ඔහු යළිත් වරක් මගේ නම කියා සිටියේ ඔහුට මුණ ගැසුනේ නිවරදි පුද්ගලායාමදැයි තහවුරු කරගන්නට මෙනි.

"ඔව්"

"මං විමුක්ති. විමුක්ති මාරසිංහ "

" වි…මු …ක්ති " මොකද්දෝ හේතුවකට ඒ අකුරු හතර මගේ මුවින් පිට පැන්නේ අකුරෙන් අකුරය. සිය සුපරික්ෂාකාරී නෙත් මා මතම තබාගෙන උන් ඔහුගේ දෙතොල් යන්තමින් මෑත් විය.

" මං රූමින්දි කියලා කතා කරාට කමක් නෑ නේද?"

"කමක් නෑ"

"දැන් ඔයා කොහෙහරි යන්න ලෑස්ති වෙලාද හිටියෙ"

" නෑ. මං පාඩම් කර කර හිටියෙ"

"මට රූමින්දිත් එක්ක පුද්ගලිකව දෙයක් කතා කරන්න තියෙනවා. ඒත් දැන් ඔයා පාඩම් කරන වෙලාව නිසා මං ගිහින් හවස් වෙලා ආවට කමක් නැද්ද?" පිළිතුරක් දීමට පෙර මට සිතන්නට දහසකුත් එකක් දෑ තිබුණද ඊට ඉඩ දෙන සූදානමක් ඔහු තුළ නොතිබුණි.

"කල්පනා කරන්නෙ අකමැති නිසාද ?....නැත්නම් වෙන මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක්ද?"

"මොකක්ද මිස්ට මාරසිංහට මගෙන් දැනගන්න තියෙන්නෙ කියලා දැන් කියන්න බැරිද?" දෙතොලට නැඟුන සරදම් සිනහව යන්තමින් හෝ සඟවා ගන්නට තැත් නොකළ ඔහු ඒ සිනහවෙන්ම මොහොතක් මා දෙස බලා සිටියේය.

"මිස්ට මාරසිංහට ඔයාගෙන් මොනා දැනගන්න තියෙනවද කියන්න මං දන්නෑ. හැබැයි මට දැනගන්න ඕනි එක මෙහෙම කතා කරන්න බෑ. රූමින්දිගෙ අකමැත්තක් නැත්නම් මං ටිකක් හවස් වෙලා එන්නම්. අපි චුට්ටක් එළියට ගිහින් කතා කරමු " මගේ අයිතීන් සියල්ල ඔහු සතුව තිබුණාක් මෙන් ඔහු පිළිතුරක් අපේක්ෂාවෙන් මා දෙස බලා ඉන්නට විය.

"මං…………"

"ඔයා කියන්න හදන්නෙ අඳුරන්නැති කෙනෙක්ව එහෙම මුණ ගැහෙන්නෙ කොහොමද කියලනෙ. ඔයා දැන් අම්මට කෝල් එකක් දීලා අහලා බලන්නකො විමුක්ති මාරසිංහ කියන්නෙ කවුද කියලා. ඊට පස්සෙත් ඔයාට ඔය දැන් කියන්න තටමන දේ කියන්න ඕනිමයි කියලා හිතුනොත් මට කෝල් එකක් දෙන්න. නැතිනම් හරියටම හතර හමාරට මං ඉන්නවා අන්න අතන" කියා ගේට්ටුව අද්දර වූ අඹ ගස දෙසට ඇඟිල්ල දිගු කළ ඔහු මා තවත් යමක් කියන්නට පෙර පිටව ගියේ ඔහුගේ ආගන්තුක කාඩ්පතක් බලහත්කාරයෙන්ම මගේ අතැඟිලි අතර ගුලි කරමිනි.

කිසිදා මුණ නොගැසුන තරුණයෙකුට හදිස්සියේම මා මුණ ගැසීමට අවැසි වූයේ මන්දැයි සිතන්නට උවමනා වුවත් ඊට හේතුවක් ගලපාගන්නට ඒ මොහොතේ මම අපොහොසත් වුණෙමි. විනාඩියක්, දෙකක් තුනක් හෝ ඊටත් වැඩි වේලාවක් මා එතනම සිටගෙන සිටින්නට ඇත. උඩු මහළින් ඇසුණ මධූෂිගේ කෑ ගැසීම නොවන්නට තව බොහෝ වේලාවකට මගේ දෙපා එතනින් නොසෙල්වෙන්නට ඉඩ තිබුණි.

"මොකද මේ බෙරිහන් දෙන්නෙ" වරකට පඩි දෙක බැගින් නඟිමින් මා උඩුමහළට එනවිටත්, ඒ මොහොතේ බෝඩිමේ රැඳී සිටි සියළු දෙනාම පාහේ සිටියේ මධූෂිලාගේ කාමරයේ දොරකඩය. ගෙම්බෙක්, කැරපොත්තෙක් හෝ කුරුමිණියෙකු ඒ විසල් කෑ ගැසීම පිටුපස ඇතැයි අනුමාන කළද, මධූෂිගේ කොපුල් මතින් පහළට බැස්සේ අශුභ ආරංචියක පෙර ලකුණුය. " තාත්තා....තාත්තා " කියමින් තදින් හුස්ම ඇල්ලූ ඈ කපාහෙලූ කෙහෙල් කඳක් මෙන් ඇද වැටෙන්නට පෙර සයුරී ඇයව වත්තම් කරගත්තාය.

ඉන්පසුව ගෙවී ගිය සතිය තුළ දවස් උදාවූයේ කෙසේදැයි අපටත් මතක නැතිවිය. සිකුරාදා දහවල් දානයෙන් පසු ගේ දොර ශුද්ධ පවිත්‍ර කිරීමට සහාය වූ මා සෙනසුරාදා උදෑසනින්ම නිවසට ආවේ ඒ මරණයේ කම්පනයෙන් මිදෙන්නට ඇති උවමනාවටත් වඩා, තාත්තාගේ සුවඳින් පෙනහළු පුරවාගන්නට කෑ මොර දෙන හදවතේ ඉල්ලීමට අවනතවය.

"නිදි මරලද කොහෙද මගේ කෙල්ල තවත් කළු වෙලා" කියමින් ගේට්ටුව අද්දරදීම මගේ හිස පිරිමැඳි තාත්තා කඳුළු අලුත් කළේය. තාත්තගේ ආදරය ඉදිරියේ අඬන්නට මෙන්ම නැළවෙන්නටද මට ඇති හැකියාව තවත් කෙනෙකුට ඇත්දැයි සැක සහිතය. අම්මගේ ආදරය අයියලා දෙදෙනා විසින් අයිති කරගෙන සිටියදී උපත ලද නිසා, කුඩා කල පටන්ම මා නැළවෙන්නට පුරුදුව සිටියේ තාත්තා ළඟය.

"අදනම් තාත්තට නින්ද යයි" මා තුරුළු කරගෙන ගෙට ගොඩවෙන තාත්තා දෙස බලා සිනාසුණ අම්මා, මා පිටේ එල්ලාගෙන සිටි බෑගය ගලවා පුටුවක් උඩින් තබා මහිස අතගෑවාය. ඉන්පසුව මා අසලින්ම අසුන්ගත් ඈ එතෙක් දිනක් කොටස් වශයෙන් එකතු කරගත් කතාවේ අගමුල ගලපා ගන්නට වෙහෙස වූවාය. මධූෂිගේ පියා මුහුණ දුන් රිය අනතුර පිළිබඳවත්, ඔවුන්ගේ නිවසේ තොරතුරුත් අසා, කම්මුලේ අත ගසාගෙන විස්සෝප වෙමින් සිටි ඇය ගෙතුළට ගියේ මගේ වෙහෙසත් බඩගින්නත් ගැන කියමින් තාත්තා මැසිවිලි නඟන්නට පටන් ගත් පසුය.

සතියකට පසුව ලද ඉසුඹුවෙන්, වතුර මල යටට වී බොහෝ වේලාවක් ගතකර තෙහෙට්ටුව නිවා ගත්තද, නිදි දෙව්දූ මා සොයා ආවේ අම්මා බෙදාගත් බත් පිඟාන කවා අවසන් කරන්නටත් පෙරය. "මේ කෙසෙල් ගෙඩියක් කාලා යන්ඩ" කියමින් අම්මා කෑ ගසද්දීම කාමරයට ආ බව මිස, ඇඳට වැටුණ අයුරක්වත් ඉන්පසු මට මතක තිබුණේ නැත. සුවබර නින්දකට පසු මා අවදි වූයේ අම්මා ඉහ අද්දරට වී උරහිසින් අල්ලා සොලවමින් මොනවදෝ කියද්දීය.

"වෙලාව කීයද අම්මා"

"හතරට කාලයි. ඔයා පැය පහකටත් වඩා නිදාගත්තා"

"තාත්තා කෝ"

"දෝණියැන්දැ ගෙදර ආවට වැඩක් නෑ කියලා බැණ බැණ ඔන්න මිදුළට වෙලා ඉන්නවා. ඔය මූණ චුට්ටක් සෝදන් එන්නකො තේ බොන්න"

අම්මා පිටව ගියපසු තවත් ටික වේලාවක් ඇඳේ පෙරලෙමින් සිටි මා මූණ සෝදා, යන්තමින් පීරාගත් කොණ්ඩය ලිහිල්ව සිටින සේ කටුවක් ගසද්දී නැවතත් කාමරයට කර පෙවූ ඇ‍ය මුළුතැන්ගෙට ගියේ "තාත්තට කතා කරන්න තේ බොන්න" කියාගෙනය.

මිදුලේ, බට් අඹ ගස යට බංකුවට වී තාත්තා තවත් පුද්ගලයෙකු සමඟ කතා කරමින් සිටින බව නොදැන උන් මා එළියට ආවේ "තාත්තා" කියා කෑ ගසාගෙනමය. තාත්තා සිනාසෙමින් නැඟිට්ටේ "එන්නකො මං ඔයාට යාළුවෙක් අඳුන්වලා දෙන්ඩ" කියමින් මට ඔහු අසලට අඬ ගසමිනි. තාත්තා සමඟ උන් ආගන්තුකයා හැරී බැලුවේ මා ඔවුන් අසලටම ගිය පසුය. මධූෂිගේ පියා මියගිය වග කන වැකුණ මොහොතේ වැසීගිය මතක පොත දිගහැරුණේ එවිටය. විමුක්ති මාරසිංහ ගේ " දැන් මොකද කියන්නෙ" තාලයේ තක්කඩි සිනහව අද්දර, වරදකාරී හැඟීම අභිබවා අවදි වූ සිහින් තිගැස්මෙන් මිදෙන්නට නොහැකිව මොහොතක් ගෙවී ගියේය.

"මේ පොඩි අයියගෙ යාළුවෙක් පුතේ. පොඩි අයියා එව්වා කියලා අම්මා ඔයාට එවපු පාර්සලේ ගෙනත් දුන්නෙත් මේ විමුක්ති පුතා" එදා ඔහු අම්මාගෙන් අසා දැනගන්නට කියූ දේ කෙටියෙන් පැවසූ තාත්තා ගෙතුළට ගියේය. එදවස, මා කුඩාම දැරියක කාලයේදීවත් අයියලාගේ යාළුවන් ඉදිරියේ එලෙසින් මා තනිකර යන පුරුද්දක් තාත්තාට නොතිබිණ. තාත්තා නොපෙනී යනතුරුම බලාසිටි ඔහු "ඉඳගන්න මැඩම්" කියමින් බංකුවට තට්ටු කර සිනාසුණේය.

"තාත්තා ඒ කිව්වෙ ඇත්ත නෙවෙයි රූමින්දි" උපරිම පරතරයක් තබා මා ඔහු අසලින් අසුන්ගන්නා තුරුම අර තක්කඩි හිනාවට සිය දෙතොල් මත ආධිපත්‍ය පතුරුවන්නට ඉඩ දුන් ඔහු රහසක් තරම් සෙමින් පැවසූවේ කුමක්දැයි මට එක්වරම නොවැටහිණි.

"මං පොඩි අයියගෙ යාළුවෙක් නෙවෙයි"

"එහෙනම්" ඒ අකුරු හතර ගැටගසාගන්නට ගිය කාලය තුළ හිත අස්සේ පිපිරී ගිය අකුණු වැල මා නොසන්සුන් කළේය. එහෙත් විමුක්ති මාරසිංහ සන්සුන්ව මා දෙස බලා සිටියේය.

ඊළඟ සිත්තමින් හමුවෙමු.

Sunday, August 25, 2019

එදා වාගේම හැඩට
සුමිදා ගඟ ගලනවා
ගං ඉවුරෙ දෙපැත්තෙම
සකුරා මල් පිපෙනවා

කෝපි සුවඳක් එක්ක
මතක පොත ඇරෙනවා
රළ නඟන ගං දියෙහි
නුඹේ රුව මැවෙනවා

රෝස තුරු වියන යට
හිත හෙමින් ඇරෙනවා
නුඹ ළඟින් උන් මතකෙ
මං තාම විඳිනවා

අපි අපේ නොවන බව
කවුරුදෝ කියනවා
ඇහුනෙ නෑ වගේ මං
අතීතයෙ ගිලෙනවා

2019.08.25

Sunday, August 21, 2016

සෂිමි සහ සුෂි / අමු මාළු ආහාරයට ගැනීම (සකුරා සුවඳ 11)


ජපානය ගැන කතා කිරීමේදී මාළු ගැනත් කතා නොකරම බැරිය. සකුරා, ගිනි කඳු, භූමි කම්පා මෙන්ම මාළුද මේ රට සමග බැදී පවතී. ලොකු කුඩා කාගේත් හද බැදගත් ඔෂීන් තුලිනුත් අපි මේ බව දුටුවෙමු. දූපත් හයදාස් අටසිය ගානකින් සමන්විත දික් අතට ඇති තීරුවක් වැනි දූපත් රාජ්‍යක් වන  ජපානය සහ එහි වැසියන් මේ රට වටා ඇති මුහුදු සම්පත උපරිමයෙන්ම භාවිතයට ගනියි.

රට වටා ඇති මුහුදටත්, මත්ස්‍ය සම්පතටත්, සාගර විද්‍යාව හා ඒ ආශ්‍රිත විෂය මාලාවටත් ජපන් රජයත් පෞද්ගලික ආයතනත් දක්වන සුවිශේෂි සැලකිල්ල මා හොඳින්ම දන්නා කාරණයකි. රට වටකර මහ මුහුද ඇති එවැනිම දූපතක "ධීවර සහ සාගර විද්‍යාව" සම්බන්ධව රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයක් සතුව ඇති  එකම පීඨයේ සේවය කරමින් ජපානයේ "සාගර විද්‍යාව" වෙනුවෙන්ම ඇති එකම රාජ්‍ය විශ්ව විද්‍යාලයේ ඉගෙන ගැනීමට පැමිණීමෙන් මට එහි වෙනස සහ විශේෂත්වය හොඳින්ම වටහා ගත හැකි විය.

ජපනුන්ගේ කෑම අනෙකුත් ආසියාතික කෑම සමග සමානකම් මෙන්ම විශාල අසමානකම්ද පෙන්වයි. මොවුන්ගේද ප්රධාන ආහාරය බත්ය. මීට අමතරව "රාමෙන්" "උදොන්" සහ "සොබා" යන නූඩ්ලස් වර්ගද ප්රධාන ආහාර වේල් ලෙස ගනී. සමහර ජපන් ආහාර "Intangible world heritage"  යටතටත් අයත් වේ. මාළු යනු ඔවුන්ගේ ආහාර වේලේ ඇති විශේෂිතම කොටසකි. අතීතයේ පටන්ම ජපන් ජන ජීවිතය සමග මාළු සහ ධීවර කර්මාන්තය බැදී තිබේ. ජපන් කතා, කවි, කබුකි වැනි නාට්‍ය විශාල ප්‍රමාණයක් මේ ආශ්‍රිතව බිහි වී ඇත්තේද එබැවිනි. මාළු ගැන කතා නොකර ජපන් කෑම ගැන කතා කිරීම අපහසුය. අපට පරිප්පු මෙන් ජපනුන්ට මාළුද අත්‍යවශ්‍ය කෑමකි.

මාලු කෑමට ගන්නා විවිධ ක්‍රම තිබුණත් ඒ අතරින් සුවිශේෂි වන්නේ අමු මාළු ආහාරයට ගැනීමය. මෙය ජපානයේ සුලභව දැකිය හැකි අතර එසේ අමු මාළු ආහාරයට ගන්නා ප්රධාන ආකාර දෙක හදුන්වන්නේ සෂිමි සහ සුෂි යනුවෙනි. අපේ රටේ අයට  "ඊයා මාළු කොහොමද අමුවෙන් කන්නෙ" යන ප්රශ්ණය ඇති බව මා හොඳින්ම දන්නා කරුණකි. ඊට අමතරව ඇති ප්රශ්ණය මාළු අමුවෙන් කෑවාම බඩේ අමාරු වැනි තත්වයන් ඇති නොවනවාද යන්නය. ගැන මට සරල පැහැදිලි කිරීමක් කළ හැක.

ජීවත්ව සිටින මත්ස්යයෙකුගේ මාංශල ක්ෂුද් ජීවීන්ගෙන් තොර බව ඇතැම්විට ඔබ නොදන්නවා විය හැක. ජීවත්වන මාළුවෙකුගේ ශරීරයේ බැක්ටීරියාවන් වැනි ක්ෂ්ද් ජීවීන් සිටින්නේ, කරමල්, ශ්ලේෂ්මල සහ ආහාර මාර්ග පද්ධතිය තුලය. මේ ස්ථානවල සිටින එවන් ජීවීන් මාංශල තුලට ඇතුල් වීම වලක්වන ස්වභාවික ආරක්ෂණ ක්රම වෙනත් ජීවින් තුල මෙන්ම මත්ස්යයින් තුලත් තිබෙන නිසා මාංශල කොටස් තුලට ක්ෂුද් ජීවීන්ට ඇතුල් වීමට ඉඩකඩ ලැබෙන්නේ නැත. නමුත් මාළුවෙකු මිය යාමත් සමග මේ ආරක්ෂණ යාන්ත්රණ බිද වැටෙන නිසා බැක්ටීරියාවන්ට මාංශල තුලට ඇතුල් වීමට අවස්ථාව ලැබේ. ඉන්පසු ඔවුන්ට තුල වර්ධනය වීමත් ගුණනය වීමත් ඉතා ඉක්මනින් සහ පහසුවෙන් කළ හැකි වන්නේ සදහා අවශ් සියළු තත්වයන් ප්රශස්ථ මට්ටමින් මාංශල තුල පවතින නිසාය.

මෙසේ ක්ෂුද් ජීවීන් මාංශල තුලට ඇතුල් විම සහ ඇතුල් වූ පසු ගුණනය වීම නවතා දැමිය හැකිනම් මාලු අමුවෙන් ආහාරයට ගැනීමට බිය විය යුතු නැත. මියගිය වහා මාලුන් සෙල්සියස් අංශක -18 අඩු උෂ්ණත්වයකට ඉතා ඉක්මනින් පත් කළ හැකිනම් මේ සියළු ක්ෂ්ද් ජීවීන් විනාශ කල හැක. නමුත් එක් එක් මත්ස් විශේෂය, ඔවුන් ජීවත් වන ජලයේ ස්වභාවය, ජලයේ උෂ්ණත්වය ආදී කරුණු අනුව මෙසේ අධිශීත කිරීමට යොදාගන්නා උෂ්ණත්වය සහ ඒ සදහා ඒ උෂ්ණත්වයේ තබාගත යුතු අවම කාලය වෙනස් වේ. සාමාන්‍යයෙන් සෙල්සියස් -18 ට අඩු උෂ්ණත්වයක දිනක් තබා ගැනීම මේ සදහා ප්‍රමාණවත් වේ. සෙල්සියස් -35 වැනි උෂ්ණත්වයකට ඉක්මණින් පත්කල හැකිනම් මීටත් වඩා අඩු පැය ගනනක් වුවත් සියළු ක්ෂ්ද්‍ර ජීවීන් විනාශ කිරීමට ප්‍රමාණවත් වේ.

අමු මාළු ආහාරයට ගැනීම ජපානයේ වුවත් බොහෝ ඈත අතීතයක සිට පැවත එන ක්‍රමයක් නොවන්නේ මෙනිසාය. මෙසේ අමු මාළු ආහාරයට ගැනීම ආරම්භ වී ඇත්තේ අවුරුදු 150 ට පමණ පෙර අතීතයේදී වුවත් එය මේ තත්වයට දියුණු වී ප්‍රචලිත වී ඇත්තේ දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු ජපනුන් තාක්ෂණය අතින් අත්පත් කරගත් දියුණුවත් සමගය. අධිශීතකරණ ආදිය භාවිතා නොවුන ඈත අතීතයේදී වෙරළාශ්‍රිතව ජීවත් වූ අය මෙසේ මාළු අමුවෙන් ආහාරයට ගෙන ඇත්තේ ලුණු වල හෝ  හෝ විනාකිරි වල දමා ක්ෂ්ද්‍ර ජීවින් මර්ධනය කරගැනීමෙනි. ඒ කාලයේ කුඩා ධීවර බෝට්ටු හා පන්න ක්‍රම මිස සති ගනන් මාස ගනන් මුහුදු යන යාත්‍රා නොතිබුණ නිසා වෙළද පොලට එන්නේ පරණ නොවූ පණ ගැහෙන මාළුය.

(වැල්වටාරං නවත්තලා දැන්වත් ඔය සෂිමි සුෂී ගැන කියනවද?)

සෂිමි යනු තුනීයට පෙති කපන ලද  මාළු වන අතර සුෂි ඊට තරමක් වෙනස්ය. විනාකිරි යොදා පිසගන්නා බත්, කුඩා දිගටි ගුලියක් ලෙස සකසා මතුපිට වසබි තවරා ඊට උඩින් අමු මාළු පෙත්තක් තැබූ විට එය සුෂි ලෙස හදුන්වයි. නමුත් සුෂි සදහා යොදාගන්නා මාළු හැමවිටම අමු මාළු නොවීමට පුළුවන. එමෙන්ම මෙලෙස දිගටි ගුලි ලෙස හදන සුෂි වලට අමතරව වෙනත් වෙනත් ආකාර වල සුෂීද, බත් මැදට වෙනත් දේවල් එකතු කර රෝලක් මෙන් සකසා (ස්පොන්ජ් රෝල් වගේ ) එය පෙති කපා පිළිගන්වන සුෂි වර්ගද ඇත. එමෙන්ම මාළු අඩංගු නොවන සුෂි වර්ගද තිබේ.මේ දෙකම ඉතා රසවත් සහ මෙහි ජනප්රියම ආහාර වේ.


Sashimi for four people
Sushi varieties


සෂිමි හැමවිටම අමු මාළු වුවත් සුෂි එසේ නොවන අවස්ථා ඇත
මේවා ආහාරයට ගන්නේ "වසබි" නමින් හදුන්වන (ඉතා සියුම්ව ගාන ලද රාබු කුලයේ ශාකයක අලයක්) ලා කොල පැහැති අඹරන ලද හීන් කොච්චි වැනි පෙනුමක් ඇති දෙයක් සෝයා සෝස් සමග මිශ් කර එහි ඔබාගෙනය.  මේ සදහා වෙනම සෝයා සෝස් ඇති අතර ඒවා සාමාන්ය සෝයා  සෝස් වල්ට වඩා තරමක් ලුණු රසයෙන් අඩුය. මීට අමතරව විනාකිරි හා සෝයා සෝස් මිශ්‍ර කර හදාගත් සෝස් වර්ගයක්ද භාවිතා කරයි. 
මෙහි අමු මාළු සමග වසබි බලාගත හැක.
 

Tuna, Salomonsea bream, mackerel, yellow tail,   Flat fish/ flounder (ඇස් දෙකම එකම පැත්තේ  ඇති පැතැලි මසුන්), amberjack අමුවෙන්, ආහාරයට ගන්නා ප්රධාන මාළු වන අතර ඉස්සන්, දැල්ලන් ආදියත් මාළු බිත්තරත් මේ සදහා යොදා ගනී. මීට අමතරව අප "ගල් මාළු" ලෙස හඳුන්වන කොරල් පර ආශ්‍රිතව හෝ නැතුව මුහුදු පතුලේ ජීවත් වන මත්ස්‍ය විශේෂත් අමුවෙන් ආහාරයට ගත්තත් ඒවායේ මිල ගනන් ඉතා ඉහළය. මේ අවුරුදු තුනටම මට ඒ මාළුන්ගේ රස බැලීමේ වාසනාව උදා වී ඇත්තේ එක් වරක් පමණි.
මෙය අයිස් මත තැබූ මාළු සහිත කුඩා ට්‍රොලියකි. ඇණවුම ලබාගැනීමට පෙර මේ මාළු ට්‍රොලිය පාරිභෝගිකයා අසලට ගෙනවිත් අවශ්‍ය මාළු වර්ග තෝරාගැන්මට ඉඩ සලසයි. එක් එක් මාළුන්ගේ මිල මෙහි සදහන්ය


සාමාන්යෙන් සෂිමි මාළු නූඩ්ලස් මෙන් රැලි සිටින ලෙස ගාන ලද රාබු වර්ගයක් මත ඉතාමත් අලංකාරව අසුරා පිළිගන්වයි. සෂිමි පිළිගැන්වීමේදී ජපානයේ ක්රමය සෑම මාළු වර්ගයකින්ම එක කැබැල්ලක් එක් අයෙකුට ලැබෙන පරිදි මේසයේ සිටින පිරිසට අනුව ලබාදීමය. මා පෙර සටහනකත් සදහන් කල පරිදි ජපනුන් බත් ඇටයක්වත් නාස්ති කරන්නේ නැත. අපි සාමාන්යයෙන් යන අවන්හල් වල බහුල වශයෙන්ම පිළිගන්වන මාළු විශේෂ කීපය වන්නේ Tuna, trout, Salmon, Sea bream, Flounder, yellow tail වැනි මාළු වර්ග සමග ඉස්සන් සහ හීන් තීරු කැපූ දැල්ලන්ය. සෂිමි නොතිබෙණ සාද නැති තරම්ය. සාමාන්‍යයෙන් සෂිමි මුලින්ම කෑමට ලැබෙන ඩිෂ් එකකි. ඒ වෙනත් තද රසයන් දිවට දැනුන පසු මාළු වල ඇති නැවුම් සෞම්‍ය රසයට බාධා ඇතිවීම වැලැක්වීමටය.
උඩ ට්‍රේ එකේ සිටි මිළ අධික මසුන්ගේ සෂිමි. මේවා රසයෙන් සහ  Texture එකෙන් අනෙක් බොහෝ මාළු වලට වඩා වෙනස්ය

හරියටම මාළුවල රස බැලීමට නම් මාළු අමුවෙන් ආහාරයට ගත යුතුය. එය කිසිසේත්ම අපහසු කාර්යක් නොවේ. නමුත් ඒ කෑමට ගන්නා මාළු ඉතා හොඳ තත්වයේ ඒවා විය යුතුය. ගෙවුන වසර තුන තුල මා නිරන්තරයෙන්ම මේ අමු මාළු වල රස බලා ඇතත් කිසිදාක බඩේ අමාරුවක් හෝ අජීර්ණයක් ඇති නොවුනි. මා බොහෝවිට සෂිමි මිළදී ගන්නේ රාත්‍රී 8-9 අතර මිළ ගනන් අඩු කර තිබෙන අවස්ථා වලදී වුවත් මා එවැනි සෞඛ්‍ය ගැටළුවකට මෙතෙක් මුහුණ දී නැත.

මෙහිදී වසබි ගැනත් යමක් නොකියාම බැරිය. අබ කුලයේ ශාකයක අලයකින් ගන්නා මෙහි අබ වල ඇති අමුතු සැර සියගුණයකටත් වඩා වැඩියෙන් තිබෙනෙවා විය හැක. සෝයා වලට වසබි මුසු කරගත යුත්තේ අඩුවෙනි. ඒවා ටිකක් වැඩිපුර කැවුන විට දැවිල්ල හැදෙන්නේ නහයටත් හිසටත්ය. හැබැයි විනාඩි දෙක තුනකට පමණි.




 ජපානයේ මෙන්ම දකුණු කොරියාවේද මේ සෂිමි සහ සුෂි ඉතා ජනප්රියය. මේ රටවල් දෙකේ සෂිමි පිළිගැන්වීමේ හා ආහාරයට ගැනීමේ තරමක වෙනස්කම්ද පවතී. කොරියානු වසබි සැරෙන් අඩුය. පැහැය දීප්තිමත්ය. එමෙන්ම කොරියාවේ අමු මාළු අපි උම්බලකඩ තක්කාලි ආදිය අබරා දියාරුවට හදන ලුණුමිරිසක් වැනි දෙයක් සමගද ආහාරයට ගනී. මෙහිදි සලාද කොලයක් මත මිරිස් තැවරූ මාළු කැබැල්ල තබා එයට අමු සුදුළුණු කැබැල්ලක්ද එකතු  කොට සියල්ල සලාද කොලයෙන් ඔතා කෑමට ගනී. සලාද කොලයේ මස් මාළු ඔතාගෙන කෑම කොරියානුවන් අතර ජනප්රියය. කොරියානුවන් අපටත් වඩා සැරට මිරිස් කන නමුත් ජපානයේ මිරිස් කෑමක් නැත. ජපානයේ සෂිමි පිළිගැන්වීමේදී එක් අයෙකුට එක් කැබැල්ලක් පමණක් ලැබෙන ලෙස පිළිගැන්නුවත්, කොරියාවේදී තුන් හතර දෙනෙකුට කන්නට තවත් කෑම බීම බොහොමයක් සමග අමු මාළු කිලෝ එකක විතර සැපයීම සෑම අවන්හලකම සිරිතය. ජපානයේ කටු සහිත කුඩා මාළු වර්ග මෙසේ අමුවෙන් ආහාරයට නොගත්තත් කොරියාවේ මා සංචාරයට කළ ජේජු දූපතේදී එවෙලෙහි අල්ලන ලද නොගැඹුරු මුහුදේ ගල්පර අතර ජීවත්වෙන කුඩා මාළු විශේෂයක්ද අමුවෙන් රස බැලීමට හැකි විය.



                                                  පස් දෙනෙක් සදහා කොරියාවේදී ලැබුණ සෂිමි







සුෂි වලදී බත් වලට විනාකිරි මිශ්‍ර කර ඇති නිසා එය සාමාන්‍ය බත් ගුලියක් මෙන් ඉක්මණින් නරක් වන්නේ නැත. සාමාන්‍යයෙන් නම් ජපානයේ සුෂී සෑදීම කරන්නේ පුරුෂ පාර්ශවය පමණි. ඒ  කාන්තාවන්ගේ සිරුරේ උෂ්ණත්වය පිරිමින්ට වඩා වැඩි නිසා කාන්තාවන් සාදන සුෂී ඉක්මණින් නරක් වීමට ඉඩ ඇතැයි ජපනුන් විශ්වාස කරන නිසා බව දැනගන්නට ලැබුණි.



තමාට කැමති ආකාරයේ සුෂි පහසුවෙන් තෝරා බේරා ඉතා පහසු මිලකට කෑමට ගත හැකි ආකාර්ශණීය ස්ථානයන් බොහොමයක් ජපානයේ ඇත. ඒවායේ මිළ ගනන් මෙන්ම සුෂී රසයද එකිනෙකින් තරමක් වෙනස් වේ. මේවායින් මගේ දිවට සහ පසුම්බියට යන දෙකටම හොඳින්ම ගැලපෙන ආපාන ශාලා ජාලය හඳුන්වන්නේ "කුරා සුෂි" නමිනි. මා දැන් සූදානම් වන්නේ සුෂී රස බලන අතරේම ජපනුන් එදිනෙදා ජීවිතයට මේ දියුණුවන තාක්ෂණය යොදාගන්නා ආකරයත් පෙන්වීමටටය. කුරා සුෂි ආපනශාලා ජාලය ජපානයේ ඉතා ප්රසිද්ධය. විවිධ වර්ගයේ සුෂි මෙහිදී රස බැලිය හැක. බොහෝවිට සුෂි දෙකක් අඩංගු වන (ඉදහිටක එකක් හෝ තුනක්) කුඩා දීසි බෙල්ට් එකක් දිගේ නිරන්තරයෙන් ගමන් ගන්නා අතර පාරිභෝගිකයන්ට තමා කැමති එකක් ගෙන ආහරයට ගත හැක. එක දීසියක් සදහා අය කරන මිල යෙන් සියයකි. එය ජපානයේ හැටියට නොගිනිය හැකි තරම් කුඩා මුදලකි.

බත් ගුලියේ හැටි බලාගන්නට
                                                                       vegi sushi- 3 per dish
මෙහි ආසන පනවා ඇත්තේ තීරු ලෙසටය. මීට අමතරව සිව් දෙනෙකුට හෝ ඇතැම්විට ඊට වැඩි ගනනකට එක්ව ආහාගත හැකි පරිදි ඇති මේස කිහිපයක්ද තිබේ. තනි තනි පුද්ගලයන් කෑම ගන්නා තීරු වලනම් එක් එක් පුටුවටත්, මේස වලදී නම් මේසයටත් අංකයක් ඇති අතර සෑම අංකයකටම අදාල කුඩා පරිගණකයක්  ඇත. මෙය භාවිතා කර තමන්ට උවමනා සුෂි වර්ගයක් ඉක්මනින් තමා ළගටම ගෙන්වා ගැනීමේ පහසුවත් අවශ් විටක කාර්ය මණ්ඩලයේ සේවය ලබාගැනීමටත් හැකිය.

මෙහි සුෂි වලට අමතරව ජපානයේ තවත් ජනප්රිය කෑම වර්ග වන "රාමෙන්" "උදොන්" වැනි නූඩ්ලස් වර්ගත්, බදින ලද කුකුල් මස්, අල තීරු ආදී කෑම වර්ගත් ජපනුන්ට නැතුවම බැරි "මිසො සුප්" වැනි සුප් වර්ගත්, බියර් කොකා කෝලා ඇතුළු බීම වර්ග බොහොමයකුත්, කේක්, පුඩිං ආදී අතුරු පසත් ඇත. මේ නිසා ජපනුන් මේ කුරා සුෂි Fake sushi  ලෙසත් හඳුන්වන බව අසන්නට ලැබුණි. ඉන් ඔවුන් අදහස් කරන්නේ සුෂි කිව්වාට එහි සුෂි පමණක් නොව, වෙනත් කෑම එහි ඇති බවය. මේ අමතර කෑම අවශ් අයට අර පරිගණකය හරහා ඇණවුම් කල හැක. එවිට ඇණවුම අර සාමාන් සුෂි දීසි ගමන් කරන බෙල්ට් එකට ඉහලින් ඇති තවත් බෙල්ට් එකක් දිගේ ඉතා වේගයෙන් පැමිණ අදාලා මේසය අසල නතර වේ. මේ ඇණවුම මේසයට ලැබීමට පෙර "ඔබගේ ඇණවුම ඉතා සුළු මොහොතකින් ඔබ වෙත ළගාවනු ඇත" කියලා කුඩා පණිවිඩයක්ද අදාල ඇණවුම සිදුකල පරිගණක තිරය මත සටහන් වේ.
උඩ බෙල්ට් එකෙන් කෑම දීසි එන ආකාරය සහ පරිගණක තිරයේ සටහන් පණිවිඩය මෙහි බලාගත හැක
මේ ආහාර වල මිල වෙනස්වන අතර මිල ගනන්ද පරිගණකයෙන්ම බලාගත හැක. සාමන් බෙල්ට් එක දිගේ එන හෝ ඇණවුම් කර ලබාගන්නා සුෂි අනුභව කල පසු හිස් දීසිය දැමීම සදහා කුඩා කවුළුවක් ඇත. එයට ඇතුළු කරන දීසි ගනන පරිගණක තිරයේ සටහන් වන අතර අවසානයේ මෙලෙස සටහන් වු දීසි ගනනට එකකට යෙන් සියය බැගින් මුදල් අය කරයි (අමතර ඇණවුම් මගින් ගත් කෑම බීම වල බිලද මීට එකතු වේ ).


මෙය ඉතාමත් වේගවත් ක්රියාවලියකි. නමුත් ජපන් ජාතිකයන් තුල කලබලය නැතහොත් කුලප්පුව යන්න නැත්තටම නැති දෙයක් නිසා ඔවුන් කෑම සදහා පැයක් හෝ ඊටත් වැඩි වේලාවක් මෙවැනි ස්ථාන වල ගත කරයි. සියල්ලන්ගේම ඉවසීම එක හා සමාන නිසා "හා හා කාලා බීලා ඉවර නම් නැගිටලා යන්න" කියන්නට කෙනෙක් නැත.  මෙහි ඇතුල් වීම සදහා අංකයක් ලබාගැනීමට යන්ත්රයක් ඇත. එහිදී පුද්ගලයන් කී දෙනෙක්ද, මේසයක් අවශ්යද ආදී කරුණු සටහන් කල පසු අංකයක් ලැබෙන අතර අංකයට කෑමට ඇතුළු වීමට තව කොපමන කාලයක් බලා සිටීමට සිදු වේද යන්නත් සටහන් වේ. සාමන්යෙන් තනි පුද්ගලයෙකුට නම් අඩ හෝරාවක් වැනි කාලයක්න් පුටුවක් ලබාගත හැකි අතර දෙදෙනෙකුට වැඩි ගනනක් සදහා පැයක් හෝ ඊට වැඩි වේලාවක් බලා සිටීමට සිදු වේ. ඇතැම්විට මෙය මෙය පැය තුනක් හෝ ඊට වැඩි වන අවස්ථාද ඇත.


සෂිමි සහ සුෂි සදහා ඇල්ලූ වහා මාළුන් ඉතා අඩු උෂ්ණත්වයකට අධිශීතකිරීම තරමටම මාළු කැපීමේදී හා සැකසීමේදී පිරිසිදු බව ගැන සැලකීමද ඉතාම වැදගත්ය. මාළුන් ක්ෂ්ද්‍ර ජීවින්ගෙන් තොර වුවත් ඒවා සකසන්නාගේ අත් වල හෝ මාළු කැපීමට ගන්නා පිහි ආදිය පිරිසිදු නොවුනහොත් තත්වය භයානකය. නමුත් ජපානයේදී තරම් කෑම පිළියල කරන පුද්ගලයින්ගේ සහ පිළිගන්වන පුද්ගලයින්ගේ පිරිසිදු කම ගැන සැලකිලිමත් වන වෙන රටක් නොතිබෙන්නට පුළුවන. ඒ නිසා ජපානයේදී මාළු අමුවෙන් ආහාරයට ගැනීමට බිය විය යුතු නැත.

 අපි තායිලන්තයේ ජීවත් වූ කාලයේ අපේ මිත්‍රයන් දෙදෙනෙකුට කෙටි පුහුණුවක් සදහා එහි ඒමට අවස්ථාවක් ලැබුණි. ඔවුන් අප වෙනුවෙන් ලංකාවෙන් රැගෙන ආ යුතු දෑ ගැන අසද්දී මම පරිප්පු කිලෝ දෙක තුනක් හැකිනම් රැගෙන එන ලෙස දැන්නුවෙමි. තායිලන්තයේදී මොර, කෝන් වැනි පළතුරු පවා සොයාගත හැකි වුවත් හොදට තැම්බෙන පරිප්පු සොයාගැනීම අපහසුය. මෙය අසා අපේ මිතුරන් අපට හොඳ හැටි හිනාවී ඒ ගැන අපේ අනිත් මිත්‍රයන්ට දැනුම් දීමට පවා කාරුණික වී තිබුණි. ඔවුන් එහි ගත කළ මුල් සතියේ ආපන ශාලාවෙන් ආහාර ගත්තේ "මේවා මාර රහයිනෙ බං " කිය කියාය. හරියටම සතියකට පසු දිනක රෑ බෝ වී මේ දෙන්නා අපේ ගෙදරට ආවේ "අනේ බං පරිප්පුයි බතුයි උයලා දීපන්" කියාගෙනය.
පහුගිය වසරේ අගෝස්තුවේදී මට මගේ මහාචාර්යවරුන් දෙදෙනා සමග ප්‍රංශ සංචාරයටකට සහභාගි විය හැකි විය. අප නතරව සිටියේ මධ්‍ය ධරණී මුහුදේ සිට කිලෝමීටර් 10 ක් පමණ ඇතුලතින් තිබෙන මොන්ට්පේලියර් නගරයේය. අප නතරව සිටි හෝටලයේ බුෆේ ක්‍රමයට තිබූ උදේ ආහරයට හෝ කොන්ෆරන්ස් එකෙන් ලැබුණ දිවා ආහාරයට වැරදීමකින්වත් මාළු අඩංගු වූයේ නැත. රාත්‍රී ආහාර සඳහා අපි එක් එක් දවසට එක් එක් තැන් වලට ගියත් ඉස්සන් හැරෙන්නට වෙනත් මුහුදු ආහාරයක් ලබාගත නොහැකි විය. දින හයක්ම එලෙස ගතකර අවසාන දිනයේදී මහාචාර්යවරු දෙදෙනාට සී ෆුඩ් රෙස්ටුරන්ට් එකක් සොයාගැනීමට අවශ්‍ය වූ නිසා මට බඩගින්නේ කිලෝමීටර කිහිපයක්ම ඇවිදින්නට සිදු විය. සංචාරක තොරතුරු මධ්‍යස්ථානයකින් එවන් අවන්හල් ඇති තැන් ලකුණු කරගෙන ඇවිද ගියද අපි මුලින් ගිය තැන වසා තිබුණි. දෙවන තැන ඉඩ නොතිබුණි. ඒ වනවිට අතුරු පාරවල් සිය ගානක් ඇති ඒ නගරයේ එහෙ මෙහෙ ගිහින් හෙම්බත්ව සිටි නිසා මා සිතුවේ පසුදාට ජපානයට පැමිණ මාළු රස බලන තුරු එදාටත් සාමාන්‍ය ප්‍රංශ ආහාර වේලක රස බැලීමට ඔවුන් තීරණය කරනු ඇති බවය. එහෙත් මාළු නොකා නින්ද නොයන තත්වයක් ඇතිවාක් මෙන් සිතියම පෙරලාගෙන පිස්සෙක් මෙන් එහෙට මෙහෙට හැරෙමින් අතුරු පාරවල් වල ඇවිද ගිය අපේ සහය මහාචාර්ය වරයා  අවසානයේ තැනක් සොයාගන්නට සමත් විය.
 මාළුන්ට වතුර මෙන් ජපනුන්ට මාළු නොමැතිවද දිගු කාලයක් සිටිය නොහැකි බව මම තේරුම් ගත්තේ ඔය සිද්ධියෙන් පසුය.
(මේ සටහනේ මුල් පිංතූර දෙක ගූගලයාගෙනි )

පසු සටහන:
සඳ වියමනේ පනස්වෙනි පෝස්ටුව මා කැමතිම සහ මගේ ජීවිතය හා බැදුන යමක් ගැනම ලියන්නට ලැබීම සතුටකි


සඳ වියමනේ පනස් වෙනි බ්ලොග් පෝස්ටුව කියවපු හැමෝටම මෙන්න මගේ ගානෙ  සුෂි රස බලන්න අවස්ථාවක්. අමතක නොකර කැමති එකක් කාලා යන්න